Selamat datang
Nikmatilah pertunjukan
IBU SEGALA KODOK
Ini dia Mer Par France dengan gargoyle yang dilekat pada dinding.
Sayang, boleh kita pergi?
Itulah "Green Man." Simbol kesuburan pagan klasik.
Awak kena tengok ini. Ia sangat cantik.
Hati-hati. - Apa?
Kalau awak sentuh, awak kena beli.
Awak dipersilakan untuk mencuba.
Terima kasih.
Kamu orang Amerika? - Ya.
Kamu pasangan yang sepadan. - Terima kasih.
Sayang, ini cantiklah. - Bagi saya tengok.
Saya nak.
Awak sukakannya? - Ini simbol Altar.
Apa maksud awak? - Simbol Altar dari H.P. Lovecraft.
Berkaitan Necronomicon. - Ya, awak betul.
Bukankah itu khabar angin? - Tentulah tidak.
Ia berasal dari sumber yang sangat lama.
Yang menjadi sebahagian dari keluarga saya selama bergenerasi.
Saya menyelidiki tradisi serupa. - Dia memanggilnya antropologi.
Kalau awak berminat, awak mesti datang tengah hari ni.
Sayang, tengah hari ni tak boleh. Kita ada rancangan, ingat tak?
Ini dekat saja. Rasanya kami boleh pergi.
Kalau begitu, kita akan bincang di dalam kereta.
Cukup? Cuma renyuk sikit.
Semuanya bahasa Perancis. Saya tak faham apa mereka cakap.
Kita kan di Perancis. Memanglah.
Awak kena biasakan diri. Kalau tak, kita patut tinggal di AS saja.
Apa kata awak pergi ke spa?
Dan jemput saya di rumah wanita tua itu nanti. Dekat saja.
Awak tak faham apa dia cakap. Dia ada salinan Necronomicon.
Saya perlu melihatnya, itulah tujuan saya ke mari.
Dia ada salinan yang serupa di pasar Mirepoix.
Saya kena pergi. Mungkin palsu.
Saya kena lihat sendiri. Awak pergilah buat hal awak.
Pergi ke Hammam. Tak apa.
Kita patutnya masuk simpang kiri di Benet.
Saya dah masuk, ia sebelah kiri selepas Benet di jalan kecil.
Bukan. Simpang kiri di Benet. Awak tak dengar betul-betul.
Sayang,... - Jalan sajalah.
Apa benda tu? - Apa?
Cuba awak tengok ni. Tengok wajah tu.
Ya, itu salib Martin. - Tak. Ia bukan salib biasa.
Ini bukan kawasan persimpangan.
Sini adalah tempat berkumpul spiritual semasa zaman Gauls.
Kalau kita tumpukan pada percutian kita, kita takkan sesat.
Sesat? - Ya. Kita di mana? Tempat apa ni?
Saya tak tahu. - Kita bukan sesat.
Ada papan tanda, pasar. Wanita tu ada Necronomicon...
...dan subang simbol Altar untuk awak. Sekarang, ini.
Ini simbol infiniti.
Ia menggabungkan dua dunia. Bumi dan syurga.
Itu cuma salib Martin 8. Apa awak cakap ni?
Saya nak pergi ke Spa. Awak buatlah apa awak nak.
Awak datang seorang diri.
Karina ada urusan.
Dia tak berkongsi minat dengan awak?
Dia menganggapnya agak esoterisme.
Silakan duduk.
Minuman Pastis.
Ianya adat wilayah ini.
Buku ini sangat lama.
Macam tak percaya. Nampak asli.
Semua wanita dalam keluarga saya telah gunakannya.
Dengan pelbagai cara.
Oh, Tuhan.
Ia menakutkan.
Fantastik. Apa ni?
Ibu segala kodok.
Perlukah awak pulang begitu cepat, anak muda?
Ya, hari dah lewat. - Minumlah satu untuk perjalanan.
Wain lembut akan hangatkan tubuh awak dalam perjalanan nanti.
Ia akan menghangatkan perut dan anggota tubuh lain.
Saya patut pergi sekarang.
Awak sukakan saya sekarang, wahai si kacak?
Suatu hari nanti, saya akan bunuh dia sebab ini.
Kenapa cepat sangat nak pulang, anak muda?
Jauhi saya.
Kenapa, benci sangatkah awak pada saya?
Saya boleh beri semua yang wanita lain beri dan lebih lagi.
Awak bukan wanita! Awak orang gila!
Tidak, tidak.
Tidak!
Kisah yang menakjubkan.
Sungguh mengerikan.
Bukan semua kisah seram merupakan ciptaan minda.
SAYA CINTAKAN AWAK
Hai, ini saya. Tolong telefon balik bila awak dapat ini.
Hal penting.
Hei, George. Ini saya.
Saya terjaga dengan luka teruk di tangan saya.
Mungkin kaca pecah.
Mungkin saya ada bergaduh. Saya tak ingat.
Saya tak dapat hubungi Mona. Dia tak telefon saya semula.
Dia macam tak sihat.
Dia bergaduh malam tadi, dia tak ingat.
Saya akan bercakap dengan dia, ambil barang dan turun.
Saya tak rasa itu idea yang bagus.
Kita patut beredar sekarang, pergi ke Paris.
Kita bersantai dan hilangkan diri.
Dia akan cuba cari saya. Awak tak nak itu, kan?
Saya akan beritahu dia apa saja untuk buat dia faham.
Percayakan saya.
Awak pergi ke mana?
Kenapa tak jawab telefon atau hubungi saya semula?
Saya dah cakap, saya pergi ke rumah sepupu saya beberapa hari.
Awak tak jawab telefon. Danielle tak jawab telefon.
Saya tinggalkan banyak pesanan. - Saya tahu.
Saya perlukan masa untuk berfikir.
Awak dah fikir? - Ya. Ia bagus.
Saya perlu buat begitu. - Baguslah, saya gembira.
Sebab saya sangat rindukan awak.
Apa awak buat? - Cuma ambil beberapa barang,...
...kemudian kita boleh bercakap. - Kenapa awak perlu ambil barang?
Awak dah dapat masa untuk berfikir. Sekarang, duduklah di rumah.
Ia tak semudah tu, Axel. Banyak yang saya perlu buat keputusan.
Apa yang teruk sangat saya dah buat? Beritahulah saya!
Awak tak buat apa-apa. Saya yang nak. Cubalah faham.
Saya tengah cuba faham. Tapi awak tak beritahu saya apa-apa!
Hentikan dan pandang saya!
Apa?
Awak tak pakai cincin perkahwinan. - Saya tahu, tertinggal di rumah Danielle.
Saya akan ambil bila saya ke sana.
Awak takkan ke mana-mana sehingga awak beritahu apa yang berlaku!
Sekarang apa, buat saya macam tahanan? Bila awak nak matang?
Hentikan! Hentikan!
Awak memang tak guna!
Awak tak ke rumah Danielle 5 hari lepas. Awak ke mana?
Awak ni paranoid. - Awak bukan ke sana, saya tahu.
Awak mengintip saya?
Saya risaukan pasal awak. Saya cintakan awak.
Awak bodoh.
Awak tak nampak lagi, kenapa saya tak boleh tinggal sini?
Sebab awak nak bunuh saya. - Bunuh macam mana?
Axel, awak tak mahu biarkan saya bersendirian sekejap.
Kalau saya keluar dari apartmen, awak nak tahu saya ke mana.
Apa saya buat. Bila saya balik. Kalau lewat, saya kena jelaskan.
Kalau jumpa seseorang, awak nak tahu siapa dan apa yang kami bualkan.
Bukankah saya ada hak untuk tahu. Siapa isteri saya jumpa. - Tidak!
Awak telefon saya 20 kali sehari cuma untuk mengintip saya.
Saya cuma nak ucap helo. - Saya bosan bila awak muncul.
Berlaku di mana-mana secara kebetulan.
Pada mulanya, saya sukakan perhatian. Ianya seronok.
Tapi sekarang, ia keterlaluan. Saya tak boleh hidup begini lagi.
Awak mahukan orang yang ada untuk awak setiap minit.
Orang yang jalani kehidupan hanya untuk awak. Saya bukan orang itu.
Tiada sesiapa.
Saya tahu awak betul. Saya terlalu bimbang.
Tapi itupun sebab saya sangat cintakan awak.
Berhenti cakap macam tu. Awak tahu tak apa maknanya?
Maknanya, saya cintakan awak.
Maaflah, sebab semua ni harus berlaku. Saya dah cuba sedaya-upaya.
Kita luangkan masa yang indah. Tapi saya tak boleh tinggal sini.
Tolonglah.
Beri saya satu peluang lagi. - Tak boleh.
Tolonglah, saya akan buat apa saja yang awak mahu. - Tidak.
Tidak, tidak.
Axel. - Tolonglah, Mona. Cium saya balik.
Buat kali terakhir, kemudian awak pergilah. - Saya nak pergi sekarang.
Tolonglah, sayang. Buat kuat lagi.
Ayuh!
Saya tak nak sakitkan awak, Mona. - Lakukan, saya takkan berhenti!
Buat kuat lagi!
Tolonglah, Mona. Jangan rosakkannya untuk saya!
Awak masih cintakan saya.
Saya tetap akan pergi. - Kenapa?
Saya tak faham. Kita ditakdirkan bersama.
Saya boleh bahagiakan awak. - Itu tak benar.
Tolonglah jangan pergi. Beri kita peluang, saya merayu.
Tak boleh.
Kalau awak dah temu seseorang, beritahu saya. Saya maafkan awak.
Kalau tidak, awak tiada sebab untuk pergi.
Pergi ke ruang tamu. Saya akan ke sana kejap lagi.
Saya akan beritahu segalanya. Awak nak tahu perkara sebenar, kan?
Saya takkan menyelinap keluar, saya janji.
Okey.
Jahatnya.
Awak tahu, semua ni menuju ke mana, kan?
Rasanya saya tahu.
Sebab saya jatuh cinta dengan awak.
Saya pun jatuh cinta dengan awak.
Kalau begitu, tinggallah di Berlin dan duduk bersama saya.
Kita akan berkahwin dan berkongsi hidup bersama.
Kita akan ada rumah dan keluarga. Kebahagiaan bersama.
Saya suka.
Kawan awak? - Siapa?
Lelaki yang awak senyum padanya tadi. - Taklah. Saya tak kenal pun dia.
Jadi, apa perkara sebenar?
Perkara sebenar...
Saya mengaku, saya bukan ke rumah sepupu saya minggu lepas.
Dan ya, saya bersama orang lain.
Saya curang, dan sekarang saya mahu bersama orang ini.
Jadi, selama ini saya bukanlah paranoid.
Hanya sebab awak betul, tak bermakna awak tak paranoid.
Awak mengaku, awak curang? - Ya.
Saya curang, saya tipu. Saya khianati awak.
Siapa dia? - Bukan urusan awak. Dia bukan sesiapa.
Awak cintakan dia? - Ya.
Kenapa awak tak beritahu saya lebih awal sebelum jadi begini?
Sebab saya takut dengan apa awak akan buat.
Saya takkan cederakan awak, Mona. - Awak cederakan diri sendiri.
Awak ugut nak bunuh diri.
Awak telan segenggam pil dan buat saya rasa bersalah.
Cuma sekali itu. - Ya, tapi saya dah serik.
Dah berapa lama awak lakukannya?
Kali pertama, 3 tahun lalu.
Kali pertama? - Ya, ramai yang lain juga.
Dah berapa ramai?
Susah nak cakap. Termasuk hubungan seks semalaman?
Jadi, maksud awak, awak ni seorang pelacur dan sundal?
Ya.
Ingat lagi ketika saya alami pendarahan dalaman?
Jangkitan pangkal rahim? - Itulah yang saya beritahu awak.
Ayuh, Mona. Awak kena makan. - Saya okey, saya tak lapar.
Saya cuma nak tidur. Pergilah ke bilik lain.
Saya akan tunggu sini. Manalah tahu awak perlukan sesuatu.
Kekasih saya ketika itu sudah berkahwin.
Dia tak nak tinggalkan isteri dan anak-anaknya demi saya.
Saya dan awak pastinya belum bersedia untuk anak. Jadi,...
Itu anak saya?
Bukan anak sesiapa. Ia dalam perut saya dan keluar.
Begitu saja? - Begitu saja.
Kenapa awak begitu kejam. Awak suka budak-budak.
Ya, kalau orang lain.
Lagipun, saya tak nak ada kaitan dengan awak selamanya.
Jadi, saya sakiti diri saya dan semua orang di sekeliling saya.
Ingat lagi ketika saya pergi ke rumah kakak saya di Paris?
Ya.
Dan awak kembali, sebab awak rindukan saya.
Bukan itu sebabnya saya kembali.
Saya tak percaya.
Awak rasa, kenapa saya dan kakak saya tak bercakap sejak itu?
Awak cuma nak buat saya jauhkan diri.
Tapi saya masih cintakan awak.
Saya curang setiap kali berpeluang. Dan ketawa di belakang awak.
Saya pulang dan tak basuh, supaya awak boleh hidu seks saya dan mahukannya.
Apa yang saya dah buat sampai awak begitu bencikan saya?
Kelemahan awak. Sifat pentingkan diri awak.
Dan keagresifan awak. Ada perkara lain juga.
Cara awak butangkan baju dari atas ke bawah.
Cara makanan hancur di dalam mulut awak ketika mengunyah.
Cara awak menyetubuhi saya, macam saya ni boneka China...
...yang awak letakkan dalam almari bila dah selesai.
Puncak syahwat awak yang lemah seperti bisikan...
...sedangkan saya mahu disetubuhi dengan jeritan.
Zakar awak dan faraj saya tak pernah sukakan satu sama lain.
Pernah tak awak sedar itu?
Dalam 5 tahun, awak tak pernah buat saya pancut dan awak tak kisah pun.
Boleh saya tanya sesuatu? - Apa?
Awak hamil? - Awak fikir saya nak pergi sebab hamil anak lelaki lain?
Itu boleh jadi sebabnya. - Tidak.
Awak kejam, Mona. Awak menyakiti orang lain.
Saya kasihankan lelaki baru ni. Dia tahu tak dengan siapa dia tidur?
Dia akan tahu tak lama lagi.
Jadi, kita dah selesai sekarang?
Kita berpisah sebelum kita saling menyakiti lebih dari sekarang?
Awak fikir awak boleh sakiti saya lebih dari yang awak dah buat?
Entahlah.
Saya tak nak ambil tahu.
Saya minta maaf.
Awak nak pergi ke mana? Rumah dia?
Awak tak boleh tanya saya lagi.
Boleh saya jumpa lelaki misteri ni? - Saya tak tahu.
Saya tak nak beritahu awak ini, tapi sekarang dah tak penting lagi.
Saya buat pemeriksaan biopsi minggu lepas dan hasilnya tak memuaskan.
Mereka tak pasti ia kanser atau... - Sudah, saya takkan tertipu.
Kenapa George hubungi awak?
Hai, George. Ini saya. Ada apa?
Mona ada di sini, datanglah. Dia nak jumpa awak.
Bagi dia masa sekejap. Dia tengah bersiap.
Hai. Tak, saya okey. Saya nak pergi sekarang.
Tak, tolong jangan.
Bodoh!
Pelacur!
Mona! Apa yang berlaku ni?
Saya akan pergi selama-lamanya kali ni. Awak tak boleh halang saya.
Mona!
Oh, Tuhan!
George yang buat begini pada awak!
Awak nak bersama dengan saya dan dia naik angin.
Tidak, sayang.
Saya nak pergi sekarang.
Saya nak tengok awak cuba bawa saya kembali kali ni.
Tak, saya tak berniat! Saya minta maaf, Mona!
Jangan tinggalkan saya! Tolonglah kembali!
Tak guna! Mona, tak guna awak!
Jangan risau, sayang. Awak takkan kesunyian.
Sebab saya akan ikut awak.
Saya...
Saya cintakan awak.
Saya cintakan...
Mungkin saya silap.
Bermula dalam minda.
Apa kisah awak?
MIMPI BASAH
Apa yang awak buat?
Sayang, saya minta maaf.
Awak okey?
Awak ada nampak tak?
Remote?
Tak.
Awak tolonglah cari. Ada rancangan Stealers malam ni.
Jadi tontonlah Stealers. - Tapi saya perlukan DVR.
Hari tu , saya cuma tonton Lifetime selama tiga jam.
Valerie Bertinelli menghidap penyakit kanser.
Awak nak keluar? - Saya dah beritahu awak.
Saya ada hal. Saya yakin, itu untuk bonus Krimas.
Saya akan pulang awal. Saya janji.
Awak dah banyak berjanji dengan saya.
Tolonglah. Saya tak cukup tidur, Carla.
Pakailah mekap.
Orang takkan perasan.
Mak saya akan perasan. Dia nak makan tengah hari esok.
Apa yang saya nak beritahu dia, Donnie?
Cakaplah awak sibuk, dia boleh datang minggu depan.
Sarapan dah siap.
Begitulah ia berterusan. Setiap malam.
Dengan isteri awak hidangkan zakar awak untuk sarapan?
Awak ada jumpa orang baru?
Jumpa orang? Maksud awak, menyetubuhi orang baru?
Ya. Maksud saya, awak ada menyetubuhi orang baru?
Buat masa ni, tidak.
Bagaimana dengan gadis dalam mimpi awak? Yang ada faraj pemotong tu?
Dia orang yang awak kenal? Dalam hidup awak?
Tidak.
Awak pasti? - Ya.
Saya nak tanya awak sesuatu yang sensitif, Donnie.
Bila kali terakhir awak rogol seseorang?
Saya rogol mak saya sepanjang masa. Tentulah dalam mimpi.
Malah saya bunuh orang. Orang yang saya sayang.
Saya patut denda awak untuk sesi ni.
Yang bagusnya, mimpi boleh jadi tempat lepaskan tekanan.
Sebagai suis keselamatan.
Kita boleh selesaikan dilema dengan cara...
...yang tak boleh dibuat dalam hidup sebenar.
Kadang-kala, cuma mimpilah kebenaran yang kita miliki.
Realiti jiwa.
Kehidupan sebenarlah yang memutarbelitkan.
Saya tak mahu penjelasan. Saya cuma nak tahu cara hentikannya.
Awak dah cuba buka mata awak?
Saya serius. Ketika awak tahu awak berada dalam mimpi...
...awak boleh berusaha untuk sedarkan diri bagi menghentikannya.
Okey.
Macam mana nak buat? - Mudah. Tutup mata awak dan kira.
Awak boleh lakukannya, Donnie. 3, 2, 1...
Bangun.
Di sini! Hei!
Carla? - Hei, awak...
Saya dah jumpa remote.
Maxine!
Carla, lepaskan dia!
Maxine! Carla , hentikannya! Apa yang awak buat?
Carla, hentikan!
Carla, awak dah dapat apa yang awak mahu.
Tolonglah pergi. Lepaskan saya.
Tidak, Donnie.
Apa yang awak nak dari saya?
Perkara sebenar.
Apa yang awak maksudkan? - Saya maksudkan isteri awak.
Keluarkan saya dari sini! - Wanita yang awak pikat.
Wanita yang awak bersumpah untuk cintai, hormati dan setia sampai mati.
Saya sedang bermimpi.
Ini mimpi.
3, 2...
1!
Awak nampak cantik. Awak seperti bintang filem.
Dapat tidur? - Sangat lena.
Jelas sekali. - Terima kasih.
Bau apa ni? Sedapnya bau.
Telur dadar. Awak ada masa? Saya boleh buatkan satu.
Bukan hari ni.
Awak okey?
Ya. - Tengok.
Maxine.
Mereka tak boleh sakiti kita lagi.
Sayang, awak okey? - Ya.
Saya ada bawakan awak barang.
Carla, jangan lupa bagi dia makan.
Selamat pagi.
Masa untuk sarapan.
Sekejap, ya. Saya nak tengok bahagian bawah tu.
Awak nampak sihat.
Malam tadi awak tak sedarkan diri selepas "pembedahan."
Tak sangka saya akan lihat Donnie pengsan sebelum "permainan."
Saya mahu saja rakamkannya untuk awak. Tapi awak tahulah.
Awaklah yang pakar, dengan remote.
Betulkan mentol lampu pun awak tak reti.
Apatah lagi melayan isteri awak.
Tapi apabila dengan remote...
...Donny sangat hebat.
Awak nak cakap sesuatu? Ya? Betul?
Kalau saya tanggalkan ini, janji takkan meludah lagi?
Awak tak pandai tepati janji, Donny.
Awak dikuasai oleh "raksasa mata satu" di celah kelangkang awak.
Saya akan gigit. Apa yang kelakar sangat?
Awak perempuan sundal gila.
Saya akan koyakkan kopek awak dari awal.
Dari awal? Itu satu ugutan.
Macam mana awak nak lakukannya?
Saya terpegun. Jangan tersinggung.
Saya cuma perlu tutup mata dan kira sampai tiga.
Bila saya bangun, saya akan bunuh awak.
Awak faham, Carla?
Saya akan bunuh awak betul-betul.
3...
2...
3, 2, 1!
Betul cakap awak, itu memang kelakar.
Terutamanya bahagian yang lucu.
Ini mimpi sayalah, bodoh.
Awak boleh ceritakan kepada kami kisah-kisah.
Walaupun ianya kisah kami.
Terutamanya kalau ia kisah kami.
Kuasa untuk menulis kisah awak sendiri...
...adalah kuasa untuk menentukan kehidupan awak.
Untuk menentukan kehidupan awak.
KEMALANGAN
Kenapa kita meninggal, mak?
Mungkin untuk beri ruang kepada orang baru yang lahir setiap hari.
Perlukan banyak ruang untuk muatkan semua orang.
Jadi, itu maknanya nenek meninggal...
...untuk beri ruang kepada saya?
Tidak.
Tak semestinya.
Nenek meninggal sebab badannya dah tak berfungsi lagi.
Dan kamulah yang bantu nenek bersemangat teruskan hidup.
Macam mana?
Kamulah sebab dia masih boleh bangun setiap pagi.
Hanya dengan melihat kamu, dia berasa gembira.
Ya. Saya rasa nenek sangat tua.
Adakah saya akan tua?
Tidak lama.
Tapi lelaki tadi tak tua.
Tak, dia tak tua.
Habis, kenapa dia meninggal?
Ada kalanya, pelbagai perkara akan berlaku.
Mungkin dia ada buat perkara jahat?
Manusia tak meninggal hanya kerana buat perkara jahat.
Mereka dihantar ke bilik kalau mereka nakal.
Atau di dalam ketuhar, macam nenek sihir jahat di rumah biskut.
Kamu bertuah sebab kita tak ada ketuhar besar untuk masak kamu.
Mungkin mak akan suruh ayah beli satu. - Jangan!
Oh, Tuhan.
Tunggu dalam kereta.
Mak, lelaki tu akan bangun lagi?
Tidak.
Mak rasa tidak.
Mungkin jadi zombi?
Zombi pun tidak. Kalau ya pun, mak yakin dia akan jadi zombi baik.
Kenapa ayah dia buat macam tu?
Seperti yang Tommy lakukan ketika Old Yeller jatuh sakit.
Kamu ingat tak?
Kenapa kita meninggal?
Mak betul-betul tak tahu.
Apa yang mak tahu, selagi kita berada di sini...
...kita mesti saling menjaga antara satu sama lain.
Jadi, apabila kita meninggal...
...kita meninggal dalam bahagia.
Jadi, meninggal dalam bahagia bermaksud...
...mereka hidup bahagia selama-selamanya?
Ya.
Begitulah.
Seperti hidup bahagia selama-lamanya.
Demi untuk menentukan kehidupan awak...
...awak perlu menjalaninya.
Maafkan saya.
Lebih mudah untuk masuk ke dalam kisah orang lain...
...daripada jalani kisah awak sendiri.
KEKOTORAN VISI
Saya cintakan awak.
Saya cuma pilih wanita yang mahu mati.
Jika anda fikirkan balik, saya akhirnya memberikan mereka suara.
Sesuatu yang mereka tak pernah miliki dalam hidup.
Disebabkan saya, semua yang mereka lalui takkan lenyap.
Saya simpan sejarah mereka.
Saya sayangkan mereka.
Imej paling penting yang orang lihat semasa jangka hayat mereka.
Kunci di saat-saat pengalaman...
...ketika terperangkap dalam cecair mata mereka.
Saya mendapati, visi-visi ini sebenarnya boleh dipindahkan kepada orang lain...
...melalui satu proses permbedahan yang mudah.
Pada saat kematian mereka, akan ada biasan pada mata mereka.
Ini telah menjadi kerja saya. Saya biografer mereka.
Saya perlu akui, saya selalu mencapai perkara teruk...
...yang saya tak pernah impikan.
Tapi itu dah tak penting lagi. Impian mereka menjadi hala tuju.
Hidup di sini adalah berbahaya untuk pertukaran saya.
Untuk memahami mereka, saya perlu hidup seperti mereka.
Saya tak kisah dengan anggapan yang saya ni tak wujud.
Apa yang penting ialah buku-buku.
Saya cuma laksanakan teknik.
Keteknikan dengan tubuh. Itu satu-satunya kelemahan saya.
Saya cuma berminat dengan kisah-kisah wanita.
Merekalah pencipta sebenar. Orang yang menderita.
Saya tak berminat dengan kisah-kisah lelaki.
Tiada darah, tiada kehidupan.
Memori yang paling kuat datang dari wanita yang telah hidup lama.
Yang memiliki semuanya, kemudian kehilangannya...
Sama ada melalui pilihan atau keputusan.
Kisah-kisah itu sangat menyakitkan...
...sebab saya dapat rasakan apa yang mereka rasa.
Bagaimana dengan yang belum lahir? Lihat, fikir ataupun rasa?
Dengannya, mungkin akan membuka kunci kehidupan itu sendiri.
Tidak! Jangan sentuh bayi saya? Lepaskan saya!
Apa yang awak ambil dari bayi saya?
Bayi saya...
Mungkin awak patut sedar!
Yang belum lahir boleh melihatlah, bodoh!
Macam mana awak nak tulis visi sesuatu yang belum ada mata?
Awak akan dapat tahu lebih daripada yang manusia hidup patut tahu!
Dan awak akan menyesal.
Pernah terfikir dari mana datangnya suara dalam kepala awak ini?
Yang memberi awak arahan?
Semua orang yang awak tuliskan. Kitaran roh-roh.
Tiada keaslian atau keunikan tentang manusia.
Tiada apa-apa.
Cuma makhluk yang menjalani kehidupan yang ditakdirkan.
Kemudian mati, untuk hidup semula bagi menjalani satu lagi senario menyedihkan...
...yang direka oleh pencipta kejam, dengan perhatian yang singkat.
Bertujuan untuk menghiburkan.
Awak fikir, awak menulis kisah asli mereka.
Tiada apa yang asli, Awak cuma penciplak.
Diam!
Satu-satunya cara untuk diamkan saya ialah, tutup mata awak selamanya.
Berhenti buat kacau, tiada orang perlu tahu ketika mereka hidup.
Betul tu!
Cuma ada satu cara untuk berhenti melihatnya!
Lakukannya!
Tiba-tiba saya melihat dengan lebih jelas dari sebelum ni.
Sungguh indah untuk melupakan apa yang saya telah belajar.
Untuk tidak lagi rasa ingin tahu segalanya sepanjang masa.
Ada-kalanya, lebih baik tutup mata kita untuk dipandu.
Saya tidak lagi boleh melihat. Jadi, akhirnya saya boleh bermimpi.
Kisah-kisah adalah kehidupan yang telah diberi.
Meskipun dunia sebenar terpesong jauh.
Sehingga tiada apa-apa lagi sebagai pencerita.
Pencerita, yang awak percayakan sepenuhnya.
MANISAN
Bukan awak, tapi saya.
Macam mana awak boleh kata begitu?
Dengan awak?
Bahagian mana yang menunjukkan itu awak?
Saya perlukan ruang.
Okey.
Ruang. Saya beri awak ruang.
Tengok.
Awak nampak? Kita...
Kita ada ruang. Boleh kita teruskan?
Saya perlukan masa untuk diri saya.
Kenapa awak begitu pentingkan diri?
Apa maksud awak, saya pentingkan diri? Awak yang pentingkan diri.
Saya baik-baik saja, sebelum awak datang ke hidup saya.
Seronok, tapi awak boleh buat lebih baik dari saya, Greg.
Mungkin saya tak nak buat lebih baik dari awak, Estelle!
Mungkin itu membuatkan awak fikir awak boleh buat lebih baik dari saya!
Saya berserabut. Saya celaru.
Semua orang ada kelemahan.
Apa yang istimewanya dengan awak?
Kita dah bercakap pasal ini berulang kali.
Awak tahu saya berminat dengan orang lain, kan?
Saya tak tahu.
Habis, kenapa awak ajak saya untuk eksklusif?
Awak yang minta eksklusif. Kenapa?
Awak tak beritahu orang yang saya ni kekasih awak, kan?
Saya tak bercakap dengan sesiapa lagi. Saya tak hubungi sesiapa.
Saya cuma nak luangkan masa dengan awak sebab mereka tak bermakna.
Awak bermakna.
Saya tak sedia untuk hubungan sekarang ni. Saya nak baiki diri saya.
Awak yang merayu untuk semua ni.
Saya tak kisah. Awak cabar komitmen saya.
Saya terima cabaran itu dan temui sesuatu yang saya suka.
Dan begitu juga awak.
Greg, saya sayangkan awak. Cuma saya tak jatuh cinta dengan awak.
Apa bezanya?
Kita ada peluang. Tolonglah.
Kita boleh buat lebih baik.
Estelle, tolonglah. Saya sayangkan awak. - Saya pun sayangkan awak...
...sebagai kawan.
Kawan takkan buat begini sesama sendiri.
Sayang, awak kecewakan saya.
Jangan buat begini! Hubungan kita baik!
Kita "hidup" semula. Hubungan kita baik.
Kita boleh perbaikinya. Sayang...
Hentikan, Greg.
Awak buat ia semakin rumit.
Kalau nak buat begini, kenapa awak kenalkan saya pada kawan awak?
Mereka nampak macam sukakan saya.
Mereka kata, kita secocok dan kita ada keserasian.
Mereka memang sukakan awak.
Saya dah tak rasa begitu lagi.
Kenapa?
Awak buat begini pada semua lelaki yang awak temui?
Tak, dengan awak lain.
Saya bangun pada suatu pagi dan sesuatu telah berubah.
Saya tak boleh bantu perasaan saya.
Ini telahpun berlaku. Saya minta maaf.
Mungkin awak tak pernah bercinta lama.
Awak buat saya rasa sangat istimewa.
Awak tak faham, Greg.
Awak perlu jauhi saya.
Saya tak nak jauhi awak, Estelle. Tolonglah...
Saya betul-betul sayangkan awak.
Pada suatu ketika, saya sangka awak berbeza.
Tolonglah.
Tapi awak cuma bebiri kecil yang menyedihkan.
Tolonglah, beri saya satu lagi peluang.
Baiklah.
Kita akan jumpa nanti.
Saya rindukan awak. Saya sangat rindukan awak.
Saya tahu.
Sayang, selamat petang.
Apa khabar? - Oh, teruk sekali.
Tak mengapa.
Saya suka wanita ini. Dia salah seorang kawan paling saya sayang.
Mikela Da Vinci, dan awak?
Kita pernah bertemu. - Yakah?
Banyak kali. - Antonia kawan baik kita.
Silakan masuk.
Berseronoklah.
Saya perlu berhenti makan. Itu matlamat saya.
Beberapa minggu, untuk buktikan yang saya boleh lakukannya.
Semuanya tentang kesederhanaan.
Saya tak berapa tahu pasal kesederhanaan, malangnya.
Saya tak boleh tahan. Saya suka mengunyah.
Saya terfikir nak berehat.
Tak lama lagi. Saya pernah buat sebelum ni. - Saya pun.
Tak lama lagi. Kita boleh buat bersama-sama.
Itu akan jadikan saya orang yang lebih baik. - Ya.
Kita berdua orang yang lebih baik.
Kawan-kawan kita? Mereka takkan faham. Mereka akan benci kita.
Kawan datang dan pergi.
Kalau mereka tak boleh hargai apa yang saya buat, lantaklah.
Mereka boleh diganti.
Tapi mari risaukan tentang masa akan datang.
Buat masa sekarang, usah peduli. Rasanya sungguh enak.
Saya tak suka kaki empat.
Selagi tak dapat apa saya nak, saya akan bersama awak.
Itulah yang saya cakap.
Saya, diri saya. Kalau sesiapa tak nampak itu, kenalah baca buku.
Bagi saya. - Bukannya saya tak pedulikan sesiapa.
Cuma tiada sesiapa yang amanah seperti saya.
Bagi saya. - Saya dan cuma saya.
Saya, saya, saya...
Tidak!
Kenapa?
Tolonglah... Saya sayangkan awak.
Saya minta maaf, Greg.
Saya bercelaru.
Pada akhirnya...
Walau bagaimanapun, satu atau dua perkara selalu berlaku.
Selalu berlaku.
Pencerita meneruskannya, ataupun kisah awak...
...berakhir sebelum awak menyedarinya.
Sarikata Oleh: Sham Santiago